Er is ondertussen al zeer veel gezegd en geschreven over het kerntakendebat en het resultaat ervan. En ja, vanuit Vernieuwing waren we vragende partij om dergelijke debat te houden. Vinden we dat deze oefening nodig is? Absoluut ja. Worden we blij van het resultaat: neen.  Want het resultaat is, zoals jullie weten, een moeilijk beslissing in het uitbesteden van bepaalde diensten aan externe partners. Dit is geen stap die we lichtvaardig zetten. We begrijpen de bezorgdheid die leeft, bij medewerkers, bij vakbonden en bij onze burgers. En ja — dit raakt mensen. Dit raakt collega’s. Het raakt een traditie van publieke dienstverlening waar we met recht trots op zijn.

Maar tegelijk willen we helder en eerlijk zijn over de realiteit waar we als stad voor staan.  De financiële druk op de stad is zeer hoog. En ik wil absoluut daar niemand met de vinger voor wijzen, ook niet diegenen die vandaag in de oppositie zitten en gisteren in de meerderheid zaten.

Hoewel ze moord en brand schreeuwen en de andere oppositiepartij hen zegt dat ze “maar beter stilletjes, en vol schaamte en zelfverwijt in een hoekje zouden wegkruipen”, vind ik dit tekenend voor de schaamtelijke polarisering die als een schaduw over dit debat kruipt. Hier is niemand mee gebaat. De burger verdient eerlijke en betrouwbare informatie:

• Wie kon de coronacrisis voorspellen en alle extra kosten die er extra mee gepaard gingen? U, mevrouw Pas?
• Wie kon de energiecrisis voorspellen? Een crisis die ervoor zorgde dat grondstoffen aanzienlijk duurder werden? En zo bijvoorbeeld het Woonzorgcentrum De Cocon in Baasrode bijna het dubbele heeft gekost in de vorige legislatuur. Was u daar schuldig aan mijnheer Roggeman, als toenmalig schepen van sociale zaken?
• Wie is er schuldig aan de indexatie van de lonen met 34%? Vindt er iemand in de zaal dat we dit niet moeten doen dan?

En dan is er nog de torenhoge responsabiliseringsbijdrage die deze legislatuur ons boven het hoofd hangt. Volgens onze laatste cijfers, stijgt deze van 3 miljoen naar 25 miljoen deze legislatuur. Ik herhaal van 3 naar 25 miljoen. En dat is om ervoor te zorgen dat de mensen die vroeger zich keihard voor de stad hebben ingezet, kunnen blijven genieten van hun welverdiende pensioen. En dat zijn de cijfers waarover we vandaag beschikken. Als de federale regering wat sneller zou werken zouden we misschien wat meer adequate cijfers hebben.

En alsof dat nog niet genoeg is zal de financiële druk nog maar toenemen. De beperking in de tijd van de werkloosheid, zal de toestroom, de toevloed van aanvragen voor een leefloon alleen maar doen toenemen. Ook dat zal een aanzienlijke impact hebben.

Collega’s, u weet allemaal even goed dat de financiële situatie van de stad penibel is vandaag. En dan helpt het niet om een schuldige aan te wijzen. Of kinderachtige valse dilemma’s voor te leggen zoals een vergelijking met zitbanken. Dat helpt de mensen niet in de acceptatie van de werkelijkheid. Het polariseert alleen maar en dient de sereniteit van het debat niet.

De situatie is wat ze is. Het startpunt van waaruit deze nieuwe coalitie vertrekt is bekend.

Wij, vanuit Vernieuwing, willen helder en eerlijk zijn over de realiteit waar we als stad voor staan.

En wat moeten we dan doen? Niets? We dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was? Of nemen we beslissingen? Noodzakelijke keuzes die ervoor zorgen dat Dendermonde weer zuurstof krijgt. Wij nemen geen populaire, maar moedige én noodzakelijke beslissingen. Om de premier van dit land te citeren: “we moeten het huis op orde zetten”. En ik kan met de hand op het hart zeggen; beter nu, want anders zou de situatie nog nefaster worden. En niets doen is eigenlijk schuldig verzuim.

Het startpunt is duidelijk. Maar ik wil iedereen erop attent maken dat het resultaat van het kerntakendebat niet het eindpunt is. Er zullen nog maatregelen volgen. Want de put is nog niet gevuld. Laat staan dat we aan toekomstige investeringen willen denken. En ik denk toch dat we allemaal willen blijven investeren in de stad. In onze toekomst.

In het programma van Vernieuwing, de favoriete lectuur van de N-VA fractie overigens, kunt u inderdaad lezen dat we werk willen maken van een efficiëntere operationele werking van onze stad aan de hand van 3 pijlers:

1. Optimalisatie dienstverlening via kerntakendebat
2. Rationalisering van het stadspatrimonium
3. Een optimaal personeelsbeleid

En dergelijke maatregelen zullen bijvoorbeeld gaan over het afstoten van patrimonium of een efficiëntere en meer digitale dienstverlening/

Met Vernieuwing stellen we een financieel duurzaam beleid voorop. We willen de sleutels van de stad overhandigen aan de toekomstige generaties op een correcte manier. We vinden dat bij elke overheidsactiviteit moet worden nagegaan of het een kerntaak betreft én of de taak efficiënt wordt uitgevoerd. Het is zoals in zoveel Vlaamse steden en gemeenten dat we moeten evolueren van actor naar partner en dat is wat ook gebeurt met deze 4 diensten. Geen eenmalige maatregel, maar structurele duurzame maatregelen.

De financiële situatie is er nu eenmaal: een gat in de begroting, geen reserves, een fors gestegen schuld en geen mogelijkheid om te lenen. Daarom was dit kerntakendebat nodig en wensen we 4 diensten uit te besteden aan gespecialiseerde partners. Nét om de dienstverlening en kwaliteit aan de burgers te kunnen garanderen.  De beslissing om bepaalde diensten te externaliseren is géén afbouw van onze verantwoordelijkheden als stadsbestuur – of zoals sommigen het de uitverkoop van onze stad vinden.

Integendeel: het is een manier om die verantwoordelijkheid op een andere manier op te nemen. We kiezen ervoor om de kwaliteit van dienstverlening te waarborgen én tegelijk financieel duurzaam te blijven opereren. Door samen te werken met partners die gespecialiseerd zijn in bepaalde domeinen, kunnen we efficiënter werken én op een financieel duurzame manier.

Over elk van de 4 diensten en de specificiteiten zullen onze schepenen het nog specifiek hebben, maar ik wil nog eens aangeven dat het ook gaat over de poetshulpen of de mensen van de centrale keuken, die zowel in de pers, sociale media als door de oppositie maar bitter weinig aandacht kregen. Het gaat over alle 166 mensen.

Afsluitend wil ik zeggen dat we – hoewel we de emotionaliteit in het debat volledig vatten – en mensen fier zijn om te mogen werken voor de stad, we als Vernieuwing voor zullen stemmen van wat vandaag op de agenda staat.

Ik ben dit weekend – tijdens het rugbyfestival ook nog aangesproken door een vriendin en haar collega. Beiden zijn ze kinderopvangster. Beiden zijn ze enorm fier om voor de stad te werken. Dat was geen prettig gesprek, maar wel een zeer hartelijk. Met emoties die de vrije loop gingen. En als ik aan andere mensen de tijd en ruimte krijg om de zaken uit te leggen, dan begrijpen de meesten onze keuze heus wel. Maar de ratio, zijnde een goede huisvader zijn in toekomstperspectief voor onze mooie stad, moet het halen van het hart. Juist om ervoor te zorgen dat het hart van Dendermonde nog kan kloppen.

We maken keuzes die niet populair, maar wél noodzakelijk zijn.  Dit is geen verhaal van mensen aan de kant zetten. Het is een verhaal van een bestuur dat durft vooruit te kijken — zelfs wanneer dat moeilijk is. Een bestuur dat keuzes maakt om de stad ook morgen leefbaar, betaalbaar en zorgzaam te houden.

We vragen begrip, we vragen vertrouwen, en we beloven: onze deur blijft open. Voor overleg, voor bezorgdheden, en voor concrete antwoorden.

We kiezen niet tegen mensen. We kiezen voor een stad die haar verantwoordelijkheid opneemt.

Stijn Pluym – fractieleider gemeenteraad